101 บทเรียนสำหรับนวัตกร
ตอนที่ 91 ถ้าคุณไม่หลงใหลมากพอตั้งแต่แรก คุณก็จะไม่มีวันยืนหยัดไปได้จนจบ
สำหรับสตีฟ จอบส์ (Steve Jobs) แล้วคงไม่จำเป็นต้องมีการแนะนำใด ๆ เขาคือนวัตกรผู้ยิ่งใหญ่ โดยเมื่อครั้งที่จอบส์กลับมาที่ Apple (แอปเปิล) ในปี 1997 บริษัทนั่นเกือบจะเจ๊ง ครั้นเมื่อเขาจากไปด้วยโรคมะเร็งในอีก 14 ปีให้หลัง Apple กลับกลายเป็นบริษัทที่มีมูลค่ามากเป็นอันดับ 2 ของโลก
จอบส์เองก็มีข้อบกพร่องเหมือนกับคนทุกคน วอลเตอร์ ไอแซคสัน (Walter Isaacson) ผู้เขียนชีวประวัติของจอบส์กล่าวว่า ‘บางครั้งเขาอาจจะใจร้ายกับคนอื่นมาก ๆ ไม่ว่าจะกับบริกรหญิงในร้านอาหาร หรือกับผู้ชายที่อยู่เขียนโค้ดทั้งคืน เขาสามารถเดินไปหาพวกเขาเหล่านั้นแล้วพูดว่า “คุณทำทุกอย่างผิดหมดเลย มันแย่มาก” แล้วคุณก็จะพูดว่า “ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้นเล่า ทำไมคุณไม่ใจดีกว่านี้หน่อยล่ะ” แล้วเขาก็จะบอกว่า “ผมอยากจะอยู่กับคนที่ต้องการความสมบูรณ์แบบจริง ๆ และนี่คือตัวตนของผม”’
ผมรักเรื่องราวที่บอกเล่าว่าความหลงใหลในโปรเจกต์ iPhone (ไอโฟน) นั้นมาจากไหน เล่าโดยสกอตต์ ฟอร์สตอลล์ (Scott Forstall) อดีตหัวหน้าฝ่ายซอฟต์แวร์ของ Apple ‘ก่อนที่ iPhone จะเป็นโทรศัพท์มือถือ มันเคยเป็นแท็บเล็ต และเทคโนโลยีหน้าจอสัมผัสที่ต่อมาจะไปอยู่ใน iPad (ไอแพด) เริ่มต้นขึ้นในฐานะโปรเจ็กต์วิจัยลับที่จอบส์มอบหมายให้ทำ’ เพื่อนของเพื่อนจอบส์ที่ทำงานอยู่ที่ Microsoft (ไมโครซอฟท์) เอาแต่โอ้อวดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์แท็บเล็ตตัวใหม่ที่ใช้ปากกาสไตลัสในการป้อนข้อมูล ‘เมื่อไหร่ก็ตามที่สตีฟได้ไปพบปะกับผู้ชายคนนั้น เขาจะกลับมาพร้อมกับความหงุดหงิด’ ฟอร์สตอลล์กล่าว และหลังจากที่พวกเขาได้พบปะกันในช่วงสุดสัปดาห์หนึ่งนั้นเอง จอบส์ก็มาถึง Apple ในเช้าวันจันทร์ด้วยความโกรธจัด: ‘โชว์ให้พวกนั้นเห็นกันเถอะว่าของจริงเขาทำกันยังไง’
บทเรียนที่เหล่านวัตกรสตาร์ตอัปได้จากตัวอย่างของสตีฟ จอบส์ก็คือ ถ้าคุณไม่มีความหลงใหลมากพอตั้งแต่แรก คุณก็ไม่มีทางยืนหยัดไปได้จนจบ
ที่มา
หนังสือ Inspiration for Innovation: 101 Lessons for Innovators เขียนโดย Gijs van Wulfen
